Σημερινή περικοπή: Κατά Λουκά Ευαγγέλιο 14:7-35, ( Σχόλια με μπλε γραμματοσειρά)

7 Έλεγε μάλιστα προς τους καλεσμένους μια παραβολή, επειδή πρόσεχε πώς διάλεγαν τα πρώτα καθίσματα, λέγοντας προς αυτούς:

8 «Όταν κληθείς από κάποιον σε γάμους, μην καθίσεις στο πρώτο κάθισμα, μην τυχόν είναι καλεσμένος από αυτόν κάποιος πιο επίσημος από εσένα,

9 και έρθει αυτός που κάλεσε εσένα και αυτόν και σου πει: “Δώσε θέση σε τούτον”. Και τότε θα αρχίσεις να κατέχεις με ντροπή την τελευταία θέση.

10 Αλλά όταν κληθείς, πήγαινε και ξάπλωσε στην τελευταία θέση, ώστε, όταν έρθει αυτός που σε έχει καλέσει, να σου πει: “Φίλε, ανέβα παραπάνω”. Τότε θα δοξαστείς μπροστά σε όλους αυτούς που είναι ξαπλωμένοι, για να φάνε μαζί σου. Παρ. 25:6-7;

11 Γιατί καθένας που υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί, και όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί». Ιώβ 22:29; Παρ. 29:23; Ματθ. 23:12; Λουκ. 1:51; Λουκ. 18:14; Ιακ. 4:6; Ιακ. 4:10; 1Πέτ. 5:5;

Υπερηφάνεια και Ταπεινότητα

Πούλησε τον εαυτό σου είναι το σλόγκαν του επιχειρηματικού κόσμου σήμερα.  Αυτός που δεν μπορεί να το κάνει αποτελεσματικά αυτό πολλές φορές μένει στάσιμος ενώ πάντα θεωρείται ως κάποιος χωρίς φιλόδοξους στόχους και ‘όραμα‘.

Ο Χριστός όμως μας δείχνει ένα διαφορετικό δρόμο: « Άσε τον Θεό να σε υψώσει, δούλεψε σαν να δουλεύεις για να ευχαριστήσεις μόνο αυτόν και μην επιτρέπεις τα μάτια του κόσμου να γίνονται το κίνητρο σου στην ζωή». Ας απελευθερωθούμε από τα δεσμά αυτού του κόσμου ( Υπερηφάνεια)  σε μια ζωή ελευθερίας και πληρότητας μαζί με τον Θεό ( Ταπεινότητα). Αν για μας αυτό που μετρά είναι το πώς μας βλέπει ο Θεός τότε οι εξουσία και οι θέσεις που χαρίζει ο κόσμος αυτός δεν θα γίνουν ποτέ αυτοσκοπός.

12 Έλεγε ακόμα και σ’ αυτόν που τον είχε καλέσει: «Όταν κάνεις γεύμα ή δείπνο, μη φωνάζεις τους φίλους σου μήτε τους αδελφούς σου μήτε τους συγγενείς σου μήτε πλούσιους γείτονες, μην τυχόν και αυτοί σε καλέσουν αντίστοιχα και σου γίνει ανταπόδοση. Νεεμ. 8:10; Παρ. 3:28;

13 Αλλά όταν κάνεις υποδοχή, να καλείς φτωχούς, ανάπηρους, χωλούς, τυφλούς.

14 Και θα είσαι μακάριος, επειδή δεν έχουν να σου ανταποδώσουν, γιατί θα σου ανταποδοθεί κατά την ανάσταση των δικαίων».

Το ένα χέρι νίβει το άλλο» ή ΟΧΙ

«Το ένα χέρι νίβει το άλλο» λέει η γνωστή παροιμία. Ο Χριστός όμως θέτει ένα ανώτερο επίπεδο αγάπης.

Μην βοηθάς για να πάρεις ανταπόδοση αλλά από αγάπη και φόβο Θεού. Μην καλείς για να σε καλέσουν, μην πηγαίνεις σε γάμους για να στο ανταποδώσουν οι άλλοι, μην δίνεις για να πάρεις πίσω.

Το κίνητρο μας όταν δίνουμε είναι σημαντικό για τον Θεό. Μήπως προσφέρουμε για να φανούμε στους άλλους ή για να δικαιώσουμε τον εαυτό μας μπροστά στον Θεό ;  Αν έτσι δίνουμε τότε δίνουμε για να πάρουμε και αυτός δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός μας προτρέπει να αγαπάμε.  

Στον κόσμο που ζούμε το ένα χέρι νίβει το άλλο αλλά αν ακολουθήσουμε το ανώτερο επίπεδο αγάπης που θέτει ο Χριστος δεν θα αρκεστούμε μόνο σ' αυτό.

15 Όταν, λοιπόν, κάποιος από αυτούς που ήταν ξαπλωμένοι μαζί του για να φάνε άκουσε αυτά, του είπε: «Μακάριος όποιος φάει άρτο μέσα στη βασιλεία του Θεού».

16 Εκείνος του είπε: «Κάποιος άνθρωπος έκανε μεγάλο δείπνο, και κάλεσε πολλούς Ησ. 25:6; Ματθ. 22:2; Αποκ. 19:7; Αποκ. 19:9;

17 και απέστειλε το δούλο του την ώρα του δείπνου να πει στους καλεσμένους: “Ελάτε, γιατί ήδη είναι [όλα] έτοιμα”.

18 Και άρχισαν με μια γνώμη όλοι να παραιτούνται από την πρόσκληση με δικαιολογίες. Ο πρώτος τού είπε: “Αγόρασα έναν αγρό και έχω ανάγκη να εξέλθω να τον δω· σε παρακαλώ, θεώρησέ με δικαιολογημένο που θ’ απουσιάσω”.

19 Και άλλος είπε: “Αγόρασα πέντε ζεύγη βοδιών και πηγαίνω να τα δοκιμάσω· σε παρακαλώ, θεώρησέ με δικαιολογημένο που θ’ απουσιάσω”.

20 Και άλλος είπε: “Γυναίκα νυμφεύτηκα και γι’ αυτό δε δύναμαι να έρθω”.

21 Και παρουσιάστηκε ο δούλος και ανάγγειλε αυτά στον κύριό του. Τότε οργίστηκε ο οικοδεσπότης και είπε στο δούλο του: “Έξελθε γρήγορα στις πλατείες και στα δρομάκια της πόλης και εισάγαγε εδώ τους φτωχούς και τους ανάπηρους και τους τυφλούς και τους χωλούς”.

22 Και είπε ο δούλος: “Κύριε, έχει γίνει αυτό που διέταξες, και ακόμα υπάρχει τόπος αδειανός”.

23 Και ο Κύριος είπε προς το δούλο: “Έξελθε στις οδούς και στους φράχτες και ανάγκασέ τους να εισέλθουν, για να γεμίσει ο οίκος μου.

24 Γιατί σας λέω ότι κανείς από εκείνους τους άντρες που ήταν καλεσμένοι δε θα γευτεί το δείπνο μου”».

Η πρόσκληση του Θεού στέκει και σήμερα και ισχύει για όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως. Πολλοί είναι εκείνοι που παρασύρονται από το πνεύμα του κόσμου τούτου και αρνούνται την πρόσκληση.  Είναι αξιοσημείωτο πως οι δικαιολογίες που δίνουν στον Θεό δεν είναι κατ’ ανάγκη κάτι κακό (περιουσία, δουλειά, οικογένεια) αλλά όταν αυτά γίνονται εμπόδιο στην αγάπη μας για τον Θεό μετατρέπονται ή καλύτερα διαβάλλονται από τον εχθρό μας σε καταστροφική παγίδα. Η περιουσία τότε γίνεται αλαζονεία του βίου και πλουτισμός, η δουλειά γίνεται δουλεία, και η οικογένεια χάνει το πραγματικό νόημα και στήριγμα της.

25 Πορεύονταν μαζί του λοιπόν πλήθη πολλά και, αφού στράφηκε, είπε προς αυτούς:

26 «Αν κάποιος έρχεται προς εμένα και δε μισεί το δικό του τον πατέρα και τη μητέρα και τη γυναίκα και τα παιδιά και τους αδελφούς και τις αδελφές και ακόμα και τη δική του την ψυχή, δεν δύναται να είναι μαθητής μου. Δευτ. 13:6; Δευτ. 33:9; Ματθ. 10:37;

27 Όποιος δε βαστάζει το δικό του το σταυρό και έρχεται πίσω μου δεν δύναται να είναι μαθητής μου. Ματθ. 10:38; Ματθ. 16:24; Μάρκ. 8:34; Λουκ. 9:23;

28 Γιατί, ποιος από εσάς, όταν θέλει να οικοδομήσει έναν πύργο, αφού καθίσει, δε λογαριάζει πρώτα τη δαπάνη, για να δει αν έχει χρήματα για την αποτελείωση του έργου;

29 Μην τυχόν συμβεί, αν αυτός θέσει θεμέλιο και αν δεν μπορεί να εκτελέσει το έργο, όλοι όσοι τον βλέπουν να αρχίσουν να τον εμπαίζουν,

30 λέγοντας ότι αυτός ο άνθρωπος άρχισε να οικοδομεί και δεν μπόρεσε να το εκτελέσει.

31 Ή ποιος βασιλιάς, όταν πορεύεται, για να συγκρουστεί σε πόλεμο με άλλο βασιλιά, αφού καθίσει, δε θα σκεφτεί πρώτα αν είναι αρκετά δυνατός με δέκα χιλιάδες στρατιώτες να αντιμετωπίσει αυτόν που έρχεται με είκοσι χιλιάδες εναντίον του;

32 Ειδεμή, βέβαια, ενώ αυτός είναι ακόμα μακριά, αφού αποστείλει πρεσβεία, ρωτά τους όρους προς ειρήνη.

33 Έτσι, λοιπόν, καθένας από εσάς που δεν απαρνιέται όλα τα δικά του υπάρχοντα δε δύναται να είναι μαθητής μου».

34 «Καλό λοιπόν είναι το αλάτι· αν όμως και το αλάτι αλλοιωθεί, με τι θα αρτυστεί; Ματθ. 5:13; Μάρκ. 9:50;

35 Ούτε για τη γη ούτε για την κοπριά είναι κατάλληλο, έξω το πετούν. Όποιος έχει αυτιά για να ακούει ας ακούει».