Ματθαίος 12:46 -13:23, 19/01/2012,
Διαβάστε την σημερινή περικοπή Ματθαίος 12:46 -13:23 εδώ
Η αγάπη του Θεού πάνω απ' όλα
(12:46-50) Ο Ιησούς εδώ δεν υποτιμά την αξία της οικογένειας. ΟΧΙ! Θέλει όμως να τονίσει ότι πάνω από την φυσική μας οικογένεια ( όποια και αν είναι αυτή) αξίζει να βάλουμε την σχέση μας μαζί του. Μπορούμε να μπούμε στην οικογένεια του Θεού αν δεχτούμε την αγάπη του και ακολουθήσουμε με υπακοή το κάλεσμα του. Αυτός που γνήσια αγαπά φαίνεται από την υπακοή του (50) γιατί έτσι δείχνει πόσο θέλει να δώσει χαρά και ικανοποίηση σ’ αυτόν που αγαπά.
Παραβολές του Χριστού | Γιατι ο Χριστος μιλούσε με παραβολές;
Πολλοί είναι αυτοί που μαζί με τους γνήσιους πιστούς έρχονται στον Ιησού για βοήθεια ή για να τον ακούσουν. Άλλοι από περιέργεια άλλοι από θαυμασμό άλλοι από ανάγκη για βοήθεια και κάποιοι (και αυτοί είναι η μειονότητα) έρχονται σ’ αυτόν από αγάπη. Τον Ιησού δεν τον συνεπαίρνει ο όχλος αλλά τους λέει μια παραβολή ώστε να προβληματιστούν και να αναλογιστούν τον λόγο για τον οποίο τον ακολουθούσαν.
Παραβολές του Χριστου | Η παραβολή του σπορέα
Κάποιοι λοιπόν από τον όχλο που ακολουθούν τον Ιησού είναι ο σκληρός δρόμος οι οποίοι αφού ακούνε τον λόγο του Θεού και τα καλά νέα της σωτηρίας γρήγορα τον απορρίπτουν σαν κάτι που δεν αξίζει. Άλλοι άνθρωποι είναι όπως το πετρώδες έδαφος(5) , δέχονται τον σπόρο ο οποίος γρήγορα αυξάνει αλλά όταν αρχίζουν οι άλλοι να τους κατηγορούν και να τους κοροϊδεύουν για την πίστη τους προτιμούν την δόξα των ανθρώπων και παραιτούνται. Κάποιοι είναι όπως το έδαφος με τα αγκάθια(7) που δέχεται τον σπόρο και αυτός αυξάνει αλλά οι μέριμνες της ζωής, το άγχος και οι διάφορες φροντίδες πνίγουν την αγάπη τους για τον Θεό παραιτούνται προτιμώντας τον εύκολο δρόμο των πολλών. Τέλος οι άνθρωποι που ακολουθούν με κίνητρο τους την ειλικρινή αγάπη του Θεού αυτοί είναι η καλή γη. Δεν πτοούνται από διωγμούς και φροντίδες της ζωής αλλά επιμένουν ακλόνητοι μέχρι που να μεγαλώσουν αρκετά και να φέρουν πλούσιο καρπό για τον Θεό.
Παραβολές του Χριστού | Σε ποιούς απευθύνονται!
Ο Ιησούς μιλούσε με παραβολές στους όχλους γιατί πολλοί απ’ αυτούς τον ακολουθούσαν με λάθος κίνητρα. Ήθελε να τους κάνει να αναλογιστούν και να αναζητήσουν ειλικρινά την αλήθεια γι’ αυτό τους μιλούσε με παραβολές. Αυτοί οι άνθρωποι έπρεπε να αλλάξουν τον τρόπο που ακούνε κα βλέπουν ώστε να επιστρέψουν στον Χριστό προς σωτηρία. Αυτοί που ακούνε πολλές φορές την αλήθεια και την περιφρονούν ίσως έχουν ανάγκη να ακούσουν με όχι τόσο ξεκάθαρο τρόπο (.π.χ μέσα από παραβολές). Ίσως έτσι αναρωτηθούν και να ψάξουν ειλικρινά την αλήθεια!
46 Ενώ ακόμη αυτός μιλούσε στα πλήθη, ιδού, η μητέρα και οι αδελφοί του είχαν σταθεί έξω, ζητώντας να του μιλήσουν. Μάρκ. 3:31; Λουκ. 8:20; 47 Είπε τότε κάποιος σ’ αυτόν: «Ιδού, η μητέρα σου και οι αδελφοί σου έξω έχουν σταθεί ζητώντας να σου μιλήσουν».
48 Εκείνος αποκρίθηκε και είπε σ’ αυτόν που του το έλεγε: «Ποια είναι η μητέρα μου και ποιοι είναι οι αδελφοί μου;» 49 Και αφού εξέτεινε το χέρι του πάνω στους μαθητές του, είπε: «Ιδού η μητέρα μου και οι αδελφοί μου. 50 Γιατί όποιος κι αν κάνει το θέλημα του Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς, αυτός μου είναι αδελφός και αδελφή και μητέρα». 2Κορ. 5:16; Γαλ. 5:6; Γαλ. 6:15; Κολ. 3:11;
Ματθαίος 13
1 Εκείνη την ημέρα εξήλθε ο Ιησούς από την οικία και καθόταν δίπλα στη λίμνη. Μάρκ. 4:1; Λουκ. 8:4-5; 2 Τότε συνάχτηκαν κοντά του πλήθη πολλά, ώστε αυτός αναγκάστηκε να μπει σε πλοίο και να καθίσει, και όλο το πλήθος είχε σταθεί στο γιαλό. Λουκ. 5:3;
3 Και τους μίλησε πολλά με παραβολές, λέγοντας: «Ιδού, εξήλθε ο σπορέας για να σπείρει. 4 Και ενώ έσπερνε, μερικοί σπόροι έπεσαν δίπλα στην οδό και, αφού ήρθαν τα πετεινά, τους κατάφαγαν. 5 Άλλοι όμως έπεσαν πάνω στα πετρώδη εδάφη όπου δεν είχε γη πολλή, και αμέσως φύτρωσαν επειδή δεν είχε βάθος η γη. 6 Και όταν ο ήλιος ανάτειλε, κάηκαν και, επειδή δεν είχαν ρίζα, ξεράθηκαν. 7 Και άλλοι έπεσαν στα αγκάθια, και μεγάλωσαν τα αγκάθια και τους έπνιξαν. 8 Άλλοι όμως έπεσαν στη γη την καλή και έδιναν καρπό, ο ένας εκατό, ο άλλος εξήντα και ο άλλος τριάντα. 9 Όποιος έχει αυτιά ας ακούει».
10 Και τότε πλησίασαν οι μαθητές και του είπαν: «Γιατί τους μιλάς με παραβολές;» Μάρκ. 4:10; Λουκ. 8:9;
11 Εκείνος αποκρίθηκε και τους είπε: «Επειδή σ’ εσάς έχει δοθεί να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, αλλά σ’ εκείνους δεν έχει δοθεί. Ματθ. 11:25; 2Κορ. 3:14; 12 Γιατί σ’ όποιον έχει θα του δοθεί και θα του περισσέψει· σ’ όποιον όμως δεν έχει, και αυτό που έχει θα αφαιρεθεί από αυτόν. Ματθ. 25:29; Μάρκ. 4:24-25; Λουκ. 8:18; Λουκ. 19:26; 13 Γι’ αυτό με παραβολές τους μιλάω, επειδή ενώ βλέπουν, δε βλέπουν, και ενώ ακούν, δεν ακούν ούτε καταλαβαίνουν. 14 Και έτσι εκπληρώνεται σ’ αυτούς η προφητεία του Ησαΐα που λέει: Με την ακοή θ’ ακούτε αλλά δε θα καταλάβετε, και βλέποντας θα βλέπετε αλλά δε θα δείτε. Ησ. 6:9; Μάρκ. 4:12; Λουκ. 8:10; Ιωάν. 12:40; Πράξ. 28:26; Ρωμ. 11:8; 15 Γιατί πάχυνε η καρδιά του λαού τούτου και με τ’ αυτιά τους βαριάκουσαν και τους οφθαλμούς τους έκλεισαν, μην τυχόν δουν με τους οφθαλμούς και με τ’ αυτιά ακούσουν, και με την καρδιά καταλάβουν και επιστρέψουν και τους γιατρέψω. 16 Όμως οι δικοί σας οφθαλμοί είναι μακάριοι γιατί βλέπουν και τα αυτιά σας γιατί ακούνε. Λουκ. 10:23; Ιωάν. 20:29; 1Πέτ. 1:8; 17 Γιατί αλήθεια σας λέω ότι πολλοί προφήτες και δίκαιοι επιθύμησαν να δουν αυτά που βλέπετε, αλλά δεν τα είδαν· και να ακούσουν αυτά που ακούτε, αλλά δεν τα άκουσαν». 1Πέτ. 1:10;
18 «Εσείς λοιπόν ακούστε την παραβολή εκείνου που έσπειρε: Μάρκ. 4:13; Λουκ. 8:11; 19 Σε καθέναν που ακούει το λόγο της βασιλείας και δεν καταλαβαίνει έρχεται ο Πονηρός και αρπάζει το σπαρμένο μέσα στην καρδιά του: αυτός είναι που σπάρθηκε δίπλα στην οδό. Ματθ. 4:23; 20 Εκείνος που σπάρθηκε στα πετρώδη εδάφη, αυτός είναι που ακούει το λόγο και ευθύς τον λαβαίνει με χαρά. 21 Δεν έχει όμως ρίζα μέσα του αλλά είναι πρόσκαιρος και, όταν γίνει θλίψη ή διωγμός εξαιτίας του λόγου, ευθύς σκανδαλίζεται. 22 Εκείνος που σπάρθηκε στα αγκάθια, είναι αυτός που ακούει το λόγο, αλλά η μέριμνα του αιώνα και η απάτη του πλούτου συμπνίγουν το λόγο και γίνεται άκαρπος. Ματθ. 19:23; Μάρκ. 10:23; Λουκ. 18:24; 1Τιμ. 6:9; 23 Εκείνος που σπάρθηκε στην καλή γη, είναι αυτός που ακούει το λόγο και τον καταλαβαίνει, ο οποίος πράγματι καρποφορεί και κάνει ο ένας εκατό, ο άλλος εξήντα και ο άλλος τριάντα».
