Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο Κεφ. 11 - ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΛΑΖΑΡΟΥ
Μπήκαμε στον τελευταίο μήνα πριν την μεγάλη γιορτή του Πάσχα. Στην ίδια χρονική περίοδο πριν την γιορτή του Πάσχα υπολογίζεται ότι διαδραματίζονται τα γεγονότα της ιστορίας μας ( Ανάσταση Λαζάρου). Ο Ιησούς Χριστός ζούσε την τελική ευθεία πριν τον ανήφορο του Γολγοθά. Διαβάζουμε λοιπόν στο τρίτο χωρίο της περικοπής μας «Έστειλαν, λοιπόν, σ' αυτόν οι αδελφές του, λέγοντας: Κύριε, δες, εκείνος που αγαπάς, είναι ασθενής»
Οι αδελφές Μαρία και Μάρθα γνωρίζουν το πρόβλημα που τους απασχολεί στον Κύριος τους. Δεν του λένε τι να κάνει, δεν απαιτούν απ’ αυτόν, δεν δίνουν την δικιά τους λύση στο πρόβλημα. Θεωρούν αυτονόητο πως όταν ο Ιησούς Χριστός ακούσει το πρόβλημα τους θα το αναλάβει πλήρως. Γιατί όμως; Λέγοντας « αυτός που αγαπάς είναι ασθενής» φαίνεται ότι γνωρίζουν την αγάπη που ο Χριστός είχε για αυτούς και αυτό είναι αρκετό ….ξέρουν ότι μπορούν να στηριχτούν στην αγάπη αυτή μέσα στο πρόβλημα τους.
4. Και όταν ο Ιησούς το άκουσε, είπε: Αυτή η ασθένεια δεν είναι προς θάνατο, αλλά υπέρ τής δόξας τού Θεού, για να δοξαστεί ο Υιός τού Θεού διαμέσου αυτής.
Οι αγγελιοφόροι τρέχουν να προλάβουν τα νέα στον Κύριο. Οι δύο αδελφές είναι πεπεισμένες πως αν προλάβουν οι αγγελιοφόροι να πληροφορήσουν τον Κύριο εγκαίρως για την αρρώστια του αδελφούς τους όλα θα πάνε καλά. Άλλωστε είναι γνωστά τα θαύματα που ο Χριστός έκανε εξ αποστάσεως. Ένας λόγος του αρκεί για να κάνει καλά τον αδελφό τους. Όταν έφτασαν οι αγγελιοφόροι εκεί πού ήταν ο Ιησούς Χριστός πιθανότατα ο Λάζαρος να ήταν ήδη νεκρός. Η απάντηση που έδωσε ο Χριστός στους αγγελιοφόρους θα έβαλε φτερά στα πόδια τους. Είχαν καλά νέα να αναγγείλουν στις δύο αδελφές « Η αρρώστια αυτή δεν θα καταλήξει σε θάνατο». Φτάνουν πίσω στην Βηθανία με τα καλά νέα αλλά το πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπο τους μετατρέπεται σε βαρύ πένθος όταν βλέπουν τις αδελφές να πενθούν με αναφιλητά τον αγαπημένο τους αδελφό. Φαντάζομαι την Μαρία να τρέχει κοντά τους με δάκρυα στα μάτια και να φωνάζει …..γιατί δεν τρέξατε πιο γρήγορα γιατί….πέστε μου τι σας είπε πέστε μου….έρχεται πίσω σας ;
Η απάντηση των αγγελιοφόρων όμως είναι ακόμα πιο πικρή και ακατανόητη και από τον ίδιο τον θάνατο…..Ο Κύριος, ο Μεσσίας, αυτός που συγχώρεσε τις αμαρτίες μου και μου χάρισε μια νέα ζωή, η ελπίδα της ζωής μου, ο Θεάνθρωπος να πέσει τόσο έξω; Και αν εννοεί αυτά που είπε γιατί δεν ακολούθησε τους αγγελιοφόρους αλλά έμεινε εκεί που ήταν ασυγκίνητος; Οι αδελφές έπρεπε να προχωρήσουν με τον ενταφιασμό του αδελφού τους….δεν μπορούσαν να περιμένουν άλλο με την ελπίδα ότι ο Κύριος θα ερχόταν και θα έδινε νέα ζωή πίσω στον αδελφό τους. Το έχουν πάρει πια απόφαση….ο αδελφός τους πέθανε…αλλά ακόμα και την τελευταία στιγμή πριν σύρουν την πέτρα του λαξευμένου τάφου η ελπίδα πως θα εμφανίζονταν ο Κύριος τους είμαι σίγουρος πως ήταν ακόμα ζωντανή μέσα στην καρδιά τους. Ο πιστός που γνωρίζει την αγάπη του Κυρίου του γνωρίζει το πρόβλημα που τον απασχολεί με παρρησία με πίστη και ελπίδα πως αυτός σίγουρα θα το αναλάβει. Τι γίνεται όμως όταν η πραγματικότητα της ζωής έρχεται να κλονίσει την πίστη μας; Τι γίνεται όταν η ελπίδα μας στον Θεό μετατρέπεται σε πένθος; Τι γίνεται όταν η σωτηρία του Θεού καθυστερεί και μάλιστα σε βαθμό τελεσίδικο και καθοριστικό όπως είναι ο θάνατος.
7. Έπειτα, μετά απ' αυτό, λέει στους μαθητές του: Ας πάμε ξανά στην Ιουδαία.
Η ώρα που ο Ιησούς Χριστός όρισε έφτασε. Δεν σταμάτησε να νοιάζεται και να προσεύχεται γι’ αυτούς που αγαπά. Καμιά απειλή και κανένας φόβος δεν θα τον σταματήσει από το να τρέξει προς σωτηρία αυτών που αγαπά. Άλλος ήταν ο λόγος της καθυστέρησης του. Τον ενδιέφερε η δόξα του Θεού πάνω από κάθε τι άλλο. 2 Κορινθ 4:17 Επειδή, η προσωρινή ελαφριά μας θλίψη κατεργάζεται σε μας, από υπερβολή σε υπερβολή, αιώνιο βάρος δόξας·Αν η ελπίδα της σωτηρίας και ελευθερίας από το πρόβλημα μας χαθεί και η θλίψη κυριαρχήσει στην ζωή μας αν κρατήσουμε την πεποίθηση που μας δίνει η πίστη στην υπόσχεση του Θεού πως όλα αυτά που μα θλίβουν αποσκοπούν από υπερβολή σε υπερβολή σε αιώνια βάρος δόξας τότε δεν θα μπορέσει ο διάβολος να κλέψει την χαρά που χαρίζει ο Κύριος. Εδώ δεν μιλάμε για υπερβολική δόξα αλλά για υπερβολικά υπερβολική δόξα! Μας ενδιαφέρει τέτοιος πλούτος ή προτιμούμε το βόλεμα και όλα να πηγαίνουν καλά;
17- 21 Όταν, λοιπόν, ο Ιησούς ήρθε, τον βρήκε να έχει κιόλας τέσσερις ημέρες μέσα στο μνήμα. Η Μάρθα, λοιπόν, καθώς άκουσε ότι έρχεται ο Ιησούς, τον προϋπάντησε· ενώ η Μαρία καθόταν στο σπίτι. Η επίσκεψη του Χριστού έχει αργήσει πολύ. Τέσσερις μέρες έχουν περάσει από την ημέρα που ο θάνατος κτύπησε τον Λάζαρο. Βάση της Ιουδαϊκής παράδοσης το πνεύμα του ανθρώπου που πέθανε περιτριγύριζε τον χώρο του σώματος για τρεις μέρες. Ένας Ιουδαίος που πίστευε αυτή την παράδοση θα μπορούσε να δεχτεί πιο εύκολα ένα θαύμα ανάστασης τις τρεις πρώτες μέρες μετά από τον θάνατο κάποιου ανθρώπου. Τώρα πια είναι η τέταρτη μέρα. Η Μάρθα μόλις μαθαίνει ότι ο Χριστός έρχεται τρέχει κοντά του ενώ η Μαρία μένει πίσω. « Κύριε αν ήσουν εδώ ο αδελφός ο θάνατος δεν θα νικούσε τον αδελφό μου» Κύριε αν εσύ ήθελες μπορούσες να σώσεις τον αδελφό μου. Μοναχά ένας σου λόγος θα έφτανε. Τι θα περίμενε κανείς την Μάρθα να πει στην συνέχεια; Γιατί Κύριε μου, γιατί ; Εσύ που τόσο αγαπάς την οικογένεια μας. Εσύ που είπες ότι αυτή η αρρώστια δεν είναι προς θάνατο. Γιατί άφησες να γίνει κάτι τέτοιο. Η Μάρθα όμως δεν προχώρησε έτσι αλλά μας αφήνει έκθαμβους με την δήλωση που κάνει στην συνέχεια 22 όμως, και τώρα ξέρω ότι, όσα ζητήσεις από τον Θεό, ο Θεός θα σου τα δώσει.Πίστη που δεν κλονίζεται στην προσωρινή θλίψη αυτού του κόσμου είναι έτοιμη να δεχτεί την υπερβολική δόξα που υπόσχεται ο Κύριος. Και αυτό όπως θα δούμε δεν θα αργήσει να έρθει μέσα στην ζωή της Μάρθας. Πιστεύεις Μάρθα στην ανάσταση; Ο αδελφός σου θα αναστηθεί! Η Πίστη μας στον Θεό μέσα στην περιορισμένη αντίληψη μας γι’ αυτόν και τον λόγο του οδηγεί σε σπουδαίες αποκαλύψεις στην πνευματική μας πορεία μαζί του. Η Μάρθα δηλώνει αυτό που γνωρίζει….Την ημέρα της ανάστασης των νεκρών ο αδελφός της θα αναστηθεί …..για να μάθει κάτι πολύ πιο σπουδαίο κάτι πολύ πιο τρανό.
25. Ο Ιησούς είπε σ' αυτήν: Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή· αυτός που πιστεύει σε μένα, και αν πεθάνει, θα ζήσει.
26 Και καθένας που ζει και πιστεύει σε μένα, δεν πρόκειται να πεθάνει στον αιώνα. Το πιστεύεις αυτό;
Μάρθα ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ η ανάσταση εν όσο κάποιος είναι εν ζωή και ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ η ανάσταση όταν τον συναντήσει ο θάνατος. Όταν κάποιος είναι εν ζωή είναι νεκρός μέχρι εγώ να τον αναστήσω σε μια νέα ζωή (και αυτή είναι η αναγέννηση). Αλλά και αυτός που αναστήθηκε σε νέα ζωή, δηλ αυτός που πίστεψε στον Χριστό ακόμα και αν τον βρει ο θάνατος η ζωή μαζί μου δεν θα του αφαιρεθεί. Με άλλα λόγια τίποτα δεν μπορεί να σε αγγίξει, κανένα πρόβλημα, καμιά στεναχώρια, καμιά θλίψη, αλλά ούτε και αυτός ο θάνατος το ύστατο όπλο του πονηρού δεν μπορούν να σου στερήσουν την πλέρια ζωή, την ζωή της ανάστασης μαζί με τον Χριστό. Βασική προϋπόθεση φυσικά είναι να πιστεύεις. Πιστεύεις Μάρθα, πιστεύεις Πρόδρομε, Κώστα, Γιώργο, Γιάννη, Μαρία, Ελένη…Πιστεύεις; και βάλε δίπλα το δικό σου όνομα.
27. Του λέει: Ναι, Κύριε, εγώ πίστεψα ότι, εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός τού Θεού, αυτός που έρχεται στον κόσμο.Συνήθως θυμόμαστε το « Μάρθα περί πολλών μεριμνάς πλην ένα σου λείπει» και ξεχνάμε αυτές τις απανωτές μαρτυρίες της αγέρωχης και ακλόνητης πίστης της. Τι έγινε με την Μάρθα στην συνέχεια. Τα λόγια που της είπε ο Χριστός μπήκαν βαθιά στην καρδιά της και παρόλο που ακόμα δεν είδε κανένα θαύμα πιστεύω πως αυτή η ψυχή έφυγε ανανεωμένη, παρηγορημένη και χαρούμενη από την παρουσία του Κυρίου. Ο Χριστός είναι η ανάσταση του αδελφού μου ( η πραγματική ανάσταση Λαζάρου) τώρα που είναι νεκρός, δεν θα του αφαιρεθεί η ζωή που βρήκε κοντά στον Χριστό. Αλλά και σε μένα, οοοο…. τι χαρά ανάσταση μου είναι ο Χριστός γιατί ζω την νέα ζωή που μου έχει δώσει. Στην θλίψη μου η δόξα του, το πρόσωπο του, η ζωή που μου χαρίζει μου αρκεί!!!
28. Και όταν τα είπε αυτά, πήγε και φώναξε κρυφά την αδελφή της, τη Μαρία, και είπε: Ήρθε ο δάσκαλος, και σε φωνάζει.Στην συνέχεια ο Κύριος ψάχνει την Μαρία. Πικράθηκες ποτέ από τον Κύριο; Ένιωσες μόνος και εγκαταλειμμένος από τον Θεό στο πρόβλημα σου. Απομονώθηκες μέσα στην πίκρα και την θλίψη σου από τον Χριστό. Είναι όμορφο να γνωρίζεις ότι ο Κύριος σε ψάχνει και θα στείλει δικούς του ανθρώπους να σε ενθαρρύνουν να τρέξεις στα πόδια του. Η Μάρθα προφανώς να θυμίζει στην Μαρία την αγάπη της για τον Κύριο. Γιατί ξέχασες την αγάπη σου στον Κύριο μέσα στην πίκρα του προβλήματος σου；Τρέξε στον Κύριο όπως είσαι, πικραμένος, απογοητευμένος, πέσε στα πόδια του και κλάψε με αναφιλητά. Ο Κύριος θα σε παρηγορήσει και αυτός θα σε οδηγήσει στο υπερβολικό βάρος δόξας που προετοίμασε για σένα. Εκεί θα ανακαλύψεις ότι ο Κύριος είναι η ανάσταση σου στην ζωή, η ανάσταση σου στο πρόβλημα που σε απασχολεί, η ανάσταση σου ακόμα και όταν ο θάνατος σε καρτερεί.
Ανάσταση Λαζάρου
39. Που τον βάλατε; Πού είναι η αιτία της θλίψης σου; Σηκώστε την πέτρα, την πέτρα της πίκρας της απογοήτευσης και της αμφιβολίας. Ετοιμαστείτε, εγώ εργάζομαι υπερβολικά υπερβολικό βάρος δόξας για σας! 40. Δεν σου είπα ότι, αν πιστέψεις, θα δεις τη δόξα τού Θεού; Μέσα στο πρόβλημα σου δες την δόξα του Θεού «Ρωμαίους 8:28 Και ξέρουμε ότι όλα συνεργούν προς το αγαθό σ' αυτούς που αγαπούν τον Θεό, τους προσκαλεσμένους σύμφωνα με τον προορισμό του.
43. Λάζαρε έλα έξω. Λάζαρε ξανά στάσου (αναστήσου)! Μάρθα Μαρία, βάλε και εσύ το δικό σου όνομα εδώ….ξανά στάσου. ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΖΩΗ αυτό σου αρκεί για να ξανά σταθείς στην ζωή με τα τόσα προβλήματα της αλλά και να ξανά σταθείς όταν έρθεις αντιμέτωπος με τον θάνατο. Η Θυσία του Χριστού πάνω στον σταυρό σήκωσε την πέτρα της καταδίκης μας ώστε να μπορέσουμε να ξανά σταθούμε μαζί με την δικιά του ανάσταση στην απέραντη και πλούσια ζωή μαζί με τον Θεό.
Πρόδρομος Κίκας
