Σημερινή περικοπή:  Κατά Μάρκον ευαγγέλιο 2:13-28 – 3:6 (Σχόλια με μπλε γραμματοσειρά)

2: 13 Και εξήλθε πάλι δίπλα στη λίμνη. Και όλο το πλήθος ερχόταν προς αυτόν και τους δίδασκε. Ματθ. 9:9; Λουκ. 5:27;  14 Και προχωρώντας εκεί κοντά είδε το Λευί, το γιο του Αλφαίου, να κάθεται στο τελωνείο και του λέει: «Ακολούθα με». Και σηκώθηκε και τον ακολούθησε.
 15 Και αυτός κάθεται, για να φάει μέσα στην οικία του, και πολλοί τελώνες και αμαρτωλοί κάθισαν, για να φάνε μαζί με τον Ιησού και τους μαθητές του. Ήταν πράγματι πολλοί και τον ακολουθούσαν.

Η αγάπη του Θεού δεν χωράει σε ανθρώπινα καλούπια

Δεν μπορούμε αγαπητοί μου φίλοι να βάλουμε τον Θεό σε καλούπια.  Ο ίδιος Θεός που διάλεξε τους απλούς φτωχούς και ταπεινούς ψαράδες διαλέγει ένα τελώνη που όλοι πίστευαν ( και έτσι φαινόταν και από την ζωή του) πως ήταν σκληρόκαρδος, φιλάργυρος και υπερήφανος. Ας μην βιαζόμαστε λοιπόν να κρίνουμε τους συνανθρώπους μας. Κάποιος που φαίνεται τόσο απόμακρος από τα πράγματα του Θεού μπορεί στην ουσία να είναι ο επόμενος στόχος του Θεού για πνευματική αφύπνιση και νέα ζωή. Ο Λευί δεν υστερεί σε τίποτα από τους άλλους μαθητές. Αναφέρεται πως και αυτός ΑΜΕΣΩΣ άφησε την εργασία του και ακολούθησε τον Ιησού. Μάλιστα μπορεί να πει κανείς ότι αυτός είχε πολύ περισσότερα να αφήσει από τους άλλους μαθητές για να ακολουθήσει τον Ιησού. Η μετάνοια του απαιτούσε μεγάλες και ριζικές αλλαγές στην ζωή του πράγμα που στον Λευί, φαίνεται μικρό και ασήμαντο μπροστά στο μεγαλείο της πρόσκλησης του Ιησού.

16 Και οι γραμματείς των Φαρισαίων, όταν είδαν ότι τρώει μαζί με τους αμαρτωλούς και τους τελώνες, έλεγαν στους μαθητές του: «Τρώει μαζί με τους τελώνες και τους αμαρτωλούς;»
 17 Και επειδή το άκουσε ο Ιησούς, τους λέει: «Δεν έχουν ανάγκη οι υγιείς από γιατρό, αλλά οι ασθενείς. Δεν ήρθα να καλέσω δίκαιους, αλλά αμαρτωλούς». Ματθ. 9:13; Ματθ. 21:31; Λουκ. 5:32; Λουκ. 19:10; 1Τιμ. 1:15;

Υπερηφάνεια | Η αυτο-δικαίωση και η κατάκριση πηγάζουν απο την υπερηφάνεια

Ο Ιησούς είναι ο  Πνευματικός Γιατρός των ψυχών μας! Αυτοί που πιστεύουν πως είναι υγιείς πνευματικά ( υπερηφάνεια ) δεν θα τρέξουν στον γιατρό γιατί όπως νομίζουν δεν τον έχουν ανάγκη. Αντιθέτως αυτοί που αντιλαμβάνονται την αμαρτωλότητα τους και την ανάγκη τους για μετάνοια βλέπουν πως χρειάζονται χωρίς άλλο την Πνευματική γιατρειά που προσφέρει ο Χριστός. Αν κοιτάμε συνεχώς τις πράξεις μας για να βλέπουμε την δικαιοσύνη μας τότε θα πρέπει να καταντήσουμε υποκριτές όπως τους Φαρισαίους της περικοπής  μας στον τρόπο που βλέπουμε τους εαυτούς μας. Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που τους βλέπουμε ασταμάτητα να προσπαθούν να βρίσκουν ελαττώματα και αδυναμίες στου άλλους. Τέτοια στάση καρδιάς δεν μπορεί να την γιατρέψει ο γιατρός τον ψυχών μας γιατί αν ο άνθρωπος δεν δέχεται ότι είναι άρρωστος και έχει ανάγκη γιατρού δεν μπορεί να γίνει καμιά θεραπεία. Πολύ σωστά λοιπόν κάποιος είπε : « Η εκκλησία δεν πρέπει να είναι ξενοδοχείο για αγίους αλλά νοσοκομείο για ασθενείς»

 18 Και οι μαθητές του Ιωάννη και οι Φαρισαίοι νήστευαν. Και έρχονται και του λένε: «Γιατί οι μαθητές του Ιωάννη και οι μαθητές των Φαρισαίων νηστεύουν, ενώ οι δικοί σου μαθητές δε νηστεύουν;» Ματθ. 9:14; Λουκ. 5:33;
 19 Και τους είπε ο Ιησούς: «Μήπως δύνανται οι καλεσμένοι στο γάμο, ενώ ο γαμπρός είναι μαζί τους, να νηστεύουν; Όσο χρόνο έχουν το γαμπρό μαζί τους δε δύνανται να νηστεύουν. Ησ. 62:5; 2Κορ. 11:2; 20 Θα έρθουν όμως ημέρες, όταν αφαιρεθεί από αυτούς ο γαμπρός, και τότε θα νηστέψουν κατ’ εκείνη την ημέρα. 21 Κανείς δε ράβει μπάλωμα από ασυρρίκνωτο καινούργιο ύφασμα πάνω σε ρούχο παλιό. Ειδεμή, τραβάει το συμπλήρωμα από αυτό, το καινούργιο από το παλιό, και γίνεται χειρότερο σχίσιμο. 22 Και κανείς δε βάζει κρασί νέο σε ασκιά παλιά. Ειδεμή, το κρασί θα σπάσει τα ασκιά, και χάνεται το κρασί και τα ασκιά. Αλλά κρασί νέο βάζουν σε ασκιά καινούργια». Ματθ. 9:17;

 23 Και το Σάββατο αυτός προχωρούσε μέσα από τα σπαρτά, και οι μαθητές του άρχισαν να κάνουν δρόμο μαδώντας τα στάχυα. Δευτ. 23:25; Ματθ. 12:1; Λουκ. 6:1; 24 Και οι Φαρισαίοι του έλεγαν: «Δες τι κάνουν το Σάββατο, πράγμα που δεν επιτρέπεται!» Έξ. 20:10;
 25 Και τους λέει: «Ποτέ δε διαβάσατε τι έκανε ο Δαβίδ, όταν είχε ανάγκη και πείνασε αυτός και όσοι ήταν μαζί του; 1Σαμ. 21:6; 26 Πώς εισήλθε στον οίκο του Θεού επί Αβιάθαρ του αρχιερέα και έφαγε τους άρτους της προθέσεως, τους οποίους δεν επιτρέπεται να φάνε παρά μόνο οι ιερείς, και έδωσε και σ’ όσους ήταν μαζί του;» Λευ. 24:9; 27 Και τους έλεγε: «Το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για το Σάββατο. 28 Ώστε Κύριος είναι ο Υιός του ανθρώπου και του Σαββάτου». Ματθ. 12:8; Λουκ. 6:5;

Εγωισμός και υπερηφάνεια

Παρόλο που ο Ιησούς ξεκάθαρα και κατά πρόσωπο αντιτάσσεται στο πνεύμα της υποκρισίας και της περηφάνιας των Φαρισαίων βλέπουμε πως συνεχίζουν να κατακρίνουν τους άλλους διακηρύττοντας καυχούμενοι ότι είναι αυτοί είναι υγιείς και δεν έχουν ανάγκη για γιατρειά. Πόσο στ’ αλήθεια λυπηρό είναι πολλοί άνθρωποι να είναι τόσο κοντά στην αλήθεια ( δηλαδή τον Ιησού ) αλλά να επιλέγουν συνειδητά να ζουν το ψέμα του εγωισμού και της υπερηφάνειας. Η αγάπη του Ιησού (νέο ύφασμα) δεν μπορεί να έχει σχέση με παλιά μυαλά (παλιά ρούχα) όπως το νέο κρασί δεν μπορεί να το βάλει κανείς σε παλιά ασκιά.

3: 1 Και εισήλθε πάλι στη συναγωγή. Και ήταν εκεί ένας άνθρωπος έχοντας ξεραμένο το χέρι. Ματθ. 12:9; Λουκ. 6:6; 2 Και τον παρατηρούσαν αν θα τον θεραπεύσει το Σάββατο, για να τον κατηγορήσουν.
 3 Και λέει στον άνθρωπο που είχε το ξερό χέρι: «Σήκω στο μέσο». 4 Και τους ρωτά: «Επιτρέπεται κανείς το Σάββατο να κάνει αγαθό ή να κακοποιήσει, να σώσει ζωή ή να σκοτώσει;» Εκείνοι σιωπούσαν.
 5 Και αφού τους κοίταξε γύρω με οργή, λυπημένος συγχρόνως για την πώρωση της καρδιάς τους, λέει στον άνθρωπο: «Έκτεινε το χέρι σου». Και το εξέτεινε και αποκαταστάθηκε το χέρι του. 1Βασ. 13:6;
 6 Και όταν εξήλθαν οι Φαρισαίοι, ευθύς έκαναν συμβούλιο μαζί με τους Ηρωδιανούς αποφασίζοντας εναντίον του, για να τον σκοτώσουν. Ματθ. 12:14; Ιωάν. 10:39; Ιωάν. 11:53;

Η Υπερηφάνεια είναι αδέλφια με την Υποκρισία

Η υποκρισία κοιτά να βρει αφορμή για να κάνει το δικό της (2) ενώ η ειλικρινή αναζήτηση της αλήθειας είναι έτοιμη να αλλάξει, χαίρεται στην μετάνοια και ζητά την θεραπεία που μόνο η Ιησούς μπορεί να προσφέρει. Η υποκρισία δεν νοιάζεται για τους άλλους, βρίσκει τρόπους να δικαιολογήσει την έλλειψη έμπρακτης αγάπης στους συνανθρώπους πολλές φορές χρησιμοποιώντας εντολές ή  παραδόσεις που είναι γενικά αποδεκτές ως πνευματικές . Είναι πιο σημαντική η παράδοση μας από το την αγάπη μας; Τι αξίζει περισσότερο από το να δώσει κάποιος αγάπη στον συνάνθρωπο του;