Σημερινό ανάγνωσμα από την Καινή διαθήκη Προς Ρωμαίους 6:1-23

Ο διάβολος διαβάλει την αγάπη του Θεού

Απο το προηγούμενο κεφάλαιο συμπεράναμε ότι ο Θεός παίρνει την αμαρτία μας και τις αδυναμίες μας και τις μετατρέπει σε ευλογίες και δύναμη. Αυτή την ένδοξη δικήρυξη μπορεί ο εχθρός της ψυχής ( διάβολος ) να την διαβάλει. Κάποιος λοιπόν μπορεί με αφορμή το μεγαλείο της αγάπης του Θεού στην ζωή του να αρχίσει να βλέπει την αμαρτία του ελαφριά. «Αν η αμρτία μου φανερώνει με δύναμη την αγάπη του Θεού στην ζωη μου τότε γιατί να μην αμαρτάνω;» σκέφτεται. Ο απόστολος Παύλος καταδικάζει αυτή την σκέψη και την στάση καρδιάς που δημιουργεί. Ο πιστός πέθανε ως προς την αμαρτία. Όταν η καταδίκη της αμαρτίας μας έπεσε πάνω στον Χριστό αυτός πέθανε στην θέση μας. Η αμαρτία έχασε το όπλο της ενάντια σε κάθε ανθρώπο που με πίστην δέχεται το έργο που ο Ιησούς Χριστός έκανε γι’ αυτόν. 

Νεκρός για την αμαρτία

Ο  Ιησούς Χριστός πέθανε στην θέση μας ουσιαστικά ακυρώνοντας την καταδίκη που ο θάνατος και η αμαρτία έφερε στην ζωή μας. Η βάπτιση του πιστού υποδηλώνει την  αντικατάσταση αυτή που ο Ιησούς Χριστός έκανε. Πλέον η αμαρτία όταν βλέπει ένα πιστό παιδί του Θεού δεν μπορεί να τον καταδικάσει. Ο θάνατος έπαψε να είναι όπλο της αμαρτίας εναντίον μας αφού για την αμαρτία είμαστε ήδη νεκροί. Αν λοιπόν είμαστε νεκροί προς την αμαρτία γιατί να επιτρέψουμε την αμαρτία να κυριεύσει ξανά την ζωή μας; Προσοχή λοιπόν! Ο Ιησούς Χριστός δεν πέθανε για χάρη μας ώστε να μπορούμε πια να αμαρτάνουμε ελεύθερα αλλά για να περπατήσουμε ελεύθεροι και λυτρωμένοι από το κακό σε μια νέα ζωή. Αυτός είναι ο πραγματικός προορισμός του ανθρώπου. 

Προορισμός του ανθρώπου | Αγώνας ενάντια στην Αμαρτία

 Κάθε πιστό παιδί του Θεού οφείλει να βλέπει τον εαυτό του νεκρό ως προς την αμαρτία  και προορισμένο σε μια ένδοξη και αναστημένη ζωή μαζί με τον Θεό ( βλέπε περισσότερα ‘ ο προορισμός του ανθρώπου ‘).  Δυστυχώς σήμερα πολλοί χριστιανοί ζουν μέσα στην αυτολύπηση και την μιζέρια αγνοώντας την μεγάλη νίκη που τους χάρισε ο Ιησούς Χριστός πάνω στην αμαρτία. Έχουν παρατήσει τον πνευματικό τους αγώνα πιστεύοντας πως η δύναμη της αμαρτίας υπερβαίνει των δυνάμεων τους. Μπροστά σε τέτοιες σκέψεις το πιστό παιδί του Θεού πρέπει να δηλώνει « είμαι νεκρός ως προς την αμαρτία και με την ανάσταση του ο Ιησούς Χριστός  μου χάρισε νέα ζωή ελεύθερη από την καταδίκη του εχθρού». Αυτό δεν σημαίνει ότι ο πιστός είναι αναμάρτητος αλλά ότι δεν είναι πλέον κάτω από την καταδίκη της αμαρτίας του. Αν δεν πάρουμε το έργο που έκανε ο Ιησούς Χριστός για μας στα σοβαρά ( νομίζοντας ότι μπορούμε να  αφήνουμε την αμαρτία ανεξέλεγκτη στην ζωή μας) τότε ξεφεύγουμε από τον προορισμό μας ( προορισμός του ανθρώπου ) και αναβιώνουμε την ζωή του θανάτου ( παλιού μας εαυτού). Αν όμως  στην ελευθερία που ο Ιησούς Χριστός μας χάρισε από την αμαρτία υποταχτούμε στην αγάπη του Θεού αγωνιζόμενοι ενάντια στην αμαρτία και το κακό το αποτέλεσμα θα είναι αιώνια ζωή ( προορισμός του ανθρώπου).