Σημερινή περικοπή: Κατά Λουκά Ευαγγέλιο 20:1-26, ( Σχόλια με μπλε γραμματοσειρά)
20
1 Και συνέβηκε, σε μια από τις ημέρες που αυτός δίδασκε το λαό μέσα στο ναό και ευαγγέλιζε, να σταθούν ξαφνικά οι αρχιερείς και οι γραμματείς μαζί με τους πρεσβυτέρους Ματθ. 21:23; Μάρκ. 11:27; Πράξ. 4:7; Πράξ. 7:27;
2 και να πουν προς αυτόν: «Πες μας με ποια εξουσία αυτά τα κάνεις ή ποιος είναι αυτός που σου έδωσε την εξουσία αυτή;»
3 Αποκρίθηκε τότε και είπε προς αυτούς: «Θα σας ρωτήσω κι εγώ ένα λόγο και πείτε μου:
4 Το βάφτισμα του Ιωάννη από τον ουρανό ήταν ή από τους ανθρώπους;»
5 Εκείνοι συλλογίστηκαν μεταξύ τους λέγοντας: «Αν πούμε: “Από τον ουρανό”, θα πει: “Γιατί δεν πιστέψατε σ’ αυτόν”;
6 Αν όμως πούμε: “Από τους ανθρώπους”, ο λαός όλος θα μας καταλιθοβολήσει, γιατί είναι πεισμένος πως ο Ιωάννης είναι προφήτης».
7 Και αποκρίθηκαν πως δεν ξέρουν από πού είναι.
8 Και ο Ιησούς τους είπε: «Ούτε εγώ σας λέω με ποια εξουσία αυτά τα κάνω».
Η εξουσία του Χριστού | Αφορμή για την παραβολή του αμπελώνα
Ο Ιησούς διακρίνει στις ερωτήσεις των θρησκευτικών ηγετών της εποχής την διάθεση να τον παγιδέψουν κατηγορώντας τον για βλασφημία. Μας διδάσκει λοιπόν πως δεν χρειάζεται πάντα να απαντάμε τις ερωτήσεις ή παρατηρήσεις των άλλων αλλά και ότι πρέπει να αντιστεκόμαστε στο κακό χωρίς δισταγμό. Τους απαντάει λοιπόν με τον ίδιο τρόπο που τον ρωτάνε αποκαλύπτοντας την κακιά τους διάθεση και τα πονηρά τους κίνητρα.
Η παραβολή του αμπελόνα | Ο Θεός κρίνει διαφορετικά απο ότι ο κόσμος
Συνεχίζοντας μάλιστα με μια παραβολή τους προειδοποιεί για την αδιόρθωτη στάση τους απέναντι του που ουσιαστικά δεν ήταν παρά αντίσταση στο έργο του Θεού μέσα τους και στην ζωή άλλων ανθρώπων. Οι άνθρωποι αυτοί φαινόντουσαν με τα λόγια τους υπάκουοι και πνευματικοί αλλά η ζωή τους ήταν απόδειξη για τον πνευματικό τους ξεπεσμό και κατάντια. Υπάρχουν άνθρωποι λοιπόν που δεν υπολογίζεις το ψηλό πνευματικό τους επίπεδο λόγω του ότι δεν αυτοδιαφημίζονται αλλά η καρδιά τους είναι γεμάτη ζήλο και αγάπη για τον Θεό. Αυτούς λογαριάζει ο Θεός ως σπουδαίους και πνευματικά άξιους της βασιλείας του
9 Άρχισε λοιπόν να λέει προς το λαό αυτήν την παραβολή: «Κάποιος άνθρωπος φύτεψε αμπελώνα και τον νοίκιασε σε γεωργούς και αποδήμησε για αρκετά χρόνια. Ψαλ. 80:8; Ησ. 5:1; Ιερ. 2:21; Ιερ. 12:10; Ματθ. 21:33; Μάρκ. 12:1;
10 Και στον κατάλληλο καιρό απέστειλε προς τους γεωργούς ένα δούλο, για να του δώσουν μέρος από τον καρπό του αμπελώνα. Οι γεωργοί όμως τον ξαπόστειλαν με άδεια χέρια, αφού τον έδειραν.
11 Και πάλι έστειλε άλλο δούλο. Αυτοί, κι εκείνον, αφού τον έδειραν και τον ατίμασαν, τον ξαπόστειλαν με άδεια χέρια.
12 Και πάλι έστειλε τρίτο. Αυτοί, και τούτον, αφού τον τραυμάτισαν, τον πέταξαν έξω.
13 Είπε τότε ο κύριος του αμπελώνα: “Τι να κάνω; Θα στείλω το γιο μου τον αγαπητό· ίσως αυτόν ντραπούν”.
14 Όταν είδαν όμως αυτόν οι γεωργοί, διαλογίζονταν ο ένας με τον άλλο, λέγοντας: “Αυτός είναι ο κληρονόμος· να τον σκοτώσουμε, για να γίνει δική μας η κληρονομιά”. Γέν. 37:18; Ψαλ. 2:1; Ψαλ. 2:8; Ματθ. 26:3; Ματθ. 27:1; Ιωάν. 11:53; Εβρ. 1:2;
15 Και αφού τον έβγαλαν έξω από τον αμπελώνα, τον σκότωσαν. Τι λοιπόν θα κάνει σ’ αυτούς ο κύριος του αμπελώνα;
16 Θα έρθει και θα εξολοθρέψει τους γεωργούς αυτούς και θα δώσει τον αμπελώνα σε άλλους». Όταν το άκουσαν, τότε, είπαν: «Είθε ποτέ να μη γίνει».
17 Εκείνος τους κοίταξε μέσα στα μάτια και είπε: «Τι λοιπόν σημαίνει το γραμμένο αυτό: Λίθο που αποδοκίμασαν οι οικοδόμοι, αυτός έγινε ακρογωνιαίος λίθος; Ψαλ. 118:22; Ησ. 8:14; Ησ. 28:16; Ματθ. 21:42; Μάρκ. 12:10; Πράξ. 4:11; Ρωμ. 9:33; 1Πέτ. 2:4; 1Πέτ. 2:7;
18 Καθένας που πέσει πάνω σ’ εκείνο το λίθο θα συντριφτεί· ενώ πάνω σ’ όποιον πέσει, θα τον θρυμματίσει». Ησ. 8:15; Δαν. 2:34; Ζαχ. 12:3;
19 Και ζήτησαν οι γραμματείς και οι αρχιερείς να βάλουν πάνω του τα χέρια αυτήν την ώρα, αλλά φοβήθηκαν το λαό, γιατί κατάλαβαν ότι γι’ αυτούς είπε την παραβολή αυτή.
Η παραβολή του αμπελόνα | Διαχειριστές της περιουσίας του Θεού
Συνεχίζει λοιπόν ο Ιησούς με παραβολές προσπαθώντας έτσι να κάνει τους ανθρώπους γύρω του πραγματικά να ενδιαφερθούν και να ψάξου την αλήθεια στα λόγια του. Πολλοί είναι λοιπόν αυτοί που διαχειρίζονται την πνευματική περιουσία του Θεού κάτω στη γη. Δυστυχώς πολλοί από αυτούς όμως όπως οι γεωργοί της παραβολής είναι κακοί διαχειριστές και κακομεταχειρίζονται τους πιστούς εργάτες και αφοσιωμένους μαθητές του Θεού.
Τώρα όπως και τότε αυτοί οι άνθρωποι τυφλωμένοι από την δίψα της εξουσίας και της δύναμης δεν μπορούν να διακρίνουν τον γιό του Θεού σε βαθμό που με αυτά που κάνουν εναντιώνονται σ’ αυτόν. Οι γεωργοί της εποχής του Χριστού έφθασαν στο σημείο να σταυρώσουν τον γιο του Θεού. Μέχρι που θα έφθαναν άραγε οι γεωργοί της εποχής μας; Πολλοί είναι αυτοί που αποδοκιμάζουν και σήμερα τον Χριστό με την ζωή τους αλλά δεν παύει όπως και τότε να είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της σωτηρίας και η αποκάλυψη του Θεού στους ανθρώπους.
Τα του καισαρα τω καισαρι
20 Και αφού παρατήρησαν προσεχτικά, απέστειλαν κατασκόπους που υποκρίνονταν οι ίδιοι πως είναι δίκαιοι, για να τον πιάσουν από ένα λόγο του, ώστε να τον παραδώσουν στην αρχή και στην εξουσία του ηγεμόνα. Ματθ. 22:16; Μάρκ. 12:13;
21 Και τον επερώτησαν λέγοντας: «Δάσκαλε, ξέρουμε ότι ορθά λες και διδάσκεις, και δεν είσαι προσωπολήπτης, αλλά αληθινά διδάσκεις την οδό του Θεού.
22 Επιτρέπεται εμείς να δώσουμε φόρο στον Καίσαρα ή όχι;»
23 Επειδή λοιπόν κατανόησε την πανουργία τους, είπε προς αυτούς:
24 «Δείξτε μου ένα δηνάριο· ποιανού έχει εικόνα και επιγραφή;» Εκείνοι είπαν: «Του Καίσαρα».
25 Εκείνος είπε προς αυτούς: «Συνεπώς, αποδώστε τα πράγματα του Καίσαρα στον Καίσαρα και τα πράγματα του Θεού στο Θεό». Ματθ. 17:25; Ματθ. 22:21; Ρωμ. 13:7;
26 Και δεν μπόρεσαν να του πιάσουν λόγο ενοχοποιητικό απέναντι στο λαό και, επειδή θαύμασαν για την απόκρισή του, σώπασαν.
Τα του καισαρα τω καισαρι
Παρόλο που η πιο πάνω παραβολή δίδασκε στους Φαρισαίους μετάνοια από τον εγωισμό και την αυτό-δικαίωση αυτοί μένουν ασυγκίνητοι και ξανά προσπαθούν να παγιδέψουν τον Χριστό με πονηρές ερωτήσεις. Έβρισκαν λοιπόν ερωτήσεις στις οποίες ότι και να απαντούσε ο Ιησούς θα μπορούσαν να είχαν βάση για να τον κατηγορήσουν. Ο Ιησούς αναγνωρίζει την πονηριά και την υποκρισία τους και απαντάει με τρόπο που τους αποστομώνει και ξεσκεπάζει την πονηρή τους καρδιά.
Παρόλο που η πιο πάνω παραβολή δίδασκε στους Φαρισαίους μετάνοια από τον εγωισμό και την αυτό-δικαίωση αυτοί μένουν ασυγκίνητοι και ξανά προσπαθούν να παγιδέψουν τον Χριστό με πονηρές ερωτήσεις. Έβρισκαν λοιπόν ερωτήσεις στις οποίες ότι και να απαντούσε ο Ιησούς θα μπορούσαν να είχαν βάση για να τον κατηγορήσουν. Ο Ιησούς αναγνωρίζει την πονηριά και την υποκρισία τους και απαντάει με τρόπο που τους αποστομώνει και ξεσκεπάζει την πονηρή τους καρδιά.
