Σημερινό ανάγνωσμα απο την Καινή διαθήκη απο την επιστολή Ιακώβου 1:19 - 2:17

Η Θρησκεία μας πρέπει να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους

Καθώς αντλούμε δύναμη απο την σχέση μας με τον Θεό (5) θα δούμε την ζωή μας να αλλάζει προς το καλύτερο. Θα αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε ότι στα πολλά λόγια δεν λύπει η αμρτία και γι' αυτό θα γίνουμε προσεκτικοί στο να ακούμε τους άλλους και δισταχτικοί στο να μιλάμε απερίσκεπτα (19). Με ταπεινότητα θα δεχόμαστε τον λόγο του Θεού ( και όχι σαν να εμείς γνωρίζουμε καλύτερα) και έτσι θα απορρίπτουμε σιγά σιγά το κακό απο μέσα μας(21). Σημασία λοιπόν έχει να αφήσουμε τον λόγο του Θεού να γίνει ζωή και πράξη στην ζωή μας. Αυτό για να γίνει πρέπει να αφιερωθούμε στην σχέση μας με τον Θεό υποτάσσοντας έτσι τον εαυτό μας στον τέλειο νόμο της ελευθερίας.

Πραγματική θρησκεία

Πραγματική θρησκεία λοιπόν δεν είναι να εφαρμόζει κανείς κάποιους νόμους ( έστω και αν αυτοί είναι καλοί και φανερώνουν τον χαραχτήρα του Θεού) . Καθαρά θρησκευόμενος ( και αληθινή θρησκεία) είναι αυτός που βασίζει την ζωή του στην σχέση του με τον Θεό αφήνοντας τον να ενεργεί μέσα του γνήσια έργα αγάπης προς του άλλους(27) και διατηρόντας τον ευατό του αμόλυντο απο τον κόσμο(27).

Θρησκεία χωρίς υποκρησία

(2:1-17)Η πραγματική θρησκεία δεν έχει καμία σχέση με την ανθρώπινη υποκρησία. Στο όνομα της θρησκείας έχουν γίνει και ακόμα γίνονται πάρα πολλά πράγματα που στεναχωρούν το Άγιο Πνεύμα του Θεού. Στο όνομα της θρησκείας άνθρωποι υπερηφανεύονται, άνθρωποι καταδιναστέυουν, άνθρωποι κακομεταχειρίζονται άνθρωποι μεροληπτούν. Πραγματική θρησκεία όμως είναι αυτό που βλέπει ο Θεός στην κάθε καρδιά, η αγάπη, το έλεος, η πίστη, όχι στα λόγια ή στις πράξεις που γίνονται για να θαμπώσουν τα μάτια των ανθρώπων. Αυτός που λέει ότι είναι πραγματικά θρήσκος αλλά δεν είναι εύσπλαχνος δεν μπορεί παρά να είναι υποκρητής. Αν εμείς δεχτείκαμε τέτοια χάρη και έλεος απο τον Θεό του σύμπαντος πως μπορούμε να γινόμαστε σκληρόκαρδοι κατακρίνοντας τους συνανθρώπους μας. Η γνήσια πίστη αποφεύγει την κατάκριση και το κουτσομπολιό ενώ ζητά την αποκατάσταση και συγχώρεση του αμαρτωλού. Αν είμαστε ελεήμονες στους άλλους μπορούμε να ζητάμε το έλεος και την χάρη του Θεού και στην δική μας ζωή ανεμπόδιστα. Ας μην αφήνουμε λοιπόν ρίζα πικρίας στην καρδιά μας αλλά να είμαστε γρήγοροι στο να συγχωράμε(12-13).