Πράξεις 2:1-47, 04/06/2013,  Η Πεντηκοστή

Σημερινή περικοπή: Πράξεις 2:1-47 ( Σχόλια με μπλε γραμματοσειρά)

Πράξεις 2

1 Και καθώς συμπληρωνόταν η ημέρα της Πεντηκοστής, ήταν όλοι μαζί στο ίδιο μέρος. Λευ. 23:15; Δευτ. 16:9; Πράξ. 1:14;

2 Και έγινε ξαφνικά από τον ουρανό ήχος, όπως ακριβώς όταν φυσά βίαιος άνεμος, και γέμισε όλο τον οίκο όπου κάθονταν.

3 Και φάνηκαν να διαμερίζονται σ’ αυτούς γλώσσες σαν φωτιάς και κάθισε καθεμιά πάνω σε καθέναν ξεχωριστά από αυτούς,

4 και γέμισαν όλοι από Πνεύμα Άγιο και άρχισαν να λαλούν σε άλλες γλώσσες καθώς το Πνεύμα τούς έδινε να εκφράζονται. Ματθ. 3:11; Μάρκ. 1:8; Μάρκ. 16:17; Λουκ. 3:16; Ιωάν. 14:26; Ιωάν. 15:26; Ιωάν. 16:13; Πράξ. 10:46; Πράξ. 11:15; Πράξ. 19:6;

5 Τότε στην Ιερουσαλήμ κατοικούσαν συνεχώς Ιουδαίοι, άντρες ευλαβείς από κάθε έθνος που είναι κάτω από τον ουρανό.

6 Όταν έγινε λοιπόν η βοή αυτή, συγκεντρώθηκε το πλήθος και κυριεύτηκε από σύγχυση, γιατί άκουγαν καθένας ξεχωριστά στη δική του διάλεκτο να μιλούν αυτοί.

7 Έμεναν λοιπόν εκστατικοί και θαύμαζαν, λέγοντας: «Ιδού, όλοι αυτοί που μιλούν δεν είναι Γαλιλαίοι;

8 Και πώς εμείς τους ακούμε, καθένας στη δική μας διάλεκτο, στην οποία γεννηθήκαμε;

9 Πάρθοι και Μήδοι και Ελαμίτες και όσοι κατοικούν στη Μεσοποταμία, στην Ιουδαία και στην Καππαδοκία, στον Πόντο και στην επαρχία της Ασίας,

10 στη Φρυγία και στην Παμφυλία, στην Αίγυπτο και στα μέρη της Λιβύης που είναι κοντά στην Κυρήνη, και όσοι Ρωμαίοι παρεπιδημούν,

11 Ιουδαίοι και προσήλυτοι, Κρητικοί και Άραβες, ακούμε να μιλούν αυτοί στις δικές μας γλώσσες τα μεγαλεία του Θεού».

12 Έμεναν λοιπόν εκστατικοί όλοι και απορούσαν, λέγοντας ο ένας προς τον άλλο: «Τι μπορεί να θέλει να σημαίνει αυτό;»

13 Άλλοι όμως χλευάζοντας πολύ, έλεγαν: «Είναι γεμάτοι γλεύκος».

Πάντα σε κάθε τι στο οποίο γινόμαστε μάρτυρες έχουμε την επιλογή να αντιδράσουμε με πίστη στον Θεό ή με δυσπιστία. Πολλές φόρες προσευχόμαστε για το χέρι του Θεού στην κατάσταση που αντιμετωπίζουμε αλλά όταν βλέπουμε την απάντηση στις προσευχές μας διστάζουμε να δώσουμε την δόξα στον Θεό ευχαριστώντας τον. Στην σημερινή περικοπή πολλοί ευλαβείς άνθρωποι  Ιουδαίοι έγιναν μάρτυρες της Πεντηκοστής, οι αντιδράσεις όμως ήταν διαφορετικές. Άλλοι με δέος και φόβο Θεό ζητούσαν να μάθουν περισσότερα για το μεγάλο θαύμα που έβλεπαν και άλλοι με περιφρόνηση και δυσπιστία διάλεγαν να παραβλέπουν την μαρτυρία του Αγίου Πνεύματος. Δεν αρκεί αγαπητοί μου κάποιος να είναι ευλαβείς για να μπορέσει να δει το θαύμα του Θεού στην ζωή του. Η ευλάβεια χωρίς πίστη μπορεί να καταντήσει Φαρισαϊσμός κάτι που ο Θεός απεχθάνεται. Αντιθέτως η πίστη βλέπει το χέρι του Θεού να κινείτε, βλέπει την αγάπη του Θεού υπερέχει και την δύναμη του Θεού να νικά.  Έχουμε ελεύθερη επιλογή ή με πίστη να εμπιστευτούμε και να χαρούμε τα θαύματα του Θεού στην ζωή μας ή με δυσπιστία να απορρίψουμε τον Θεό και την αγάπη του. Ποια είναι η δικιά σου επιλογή σήμερα;

14 Στάθηκε τότε ο Πέτρος μαζί με τους έντεκα, ύψωσε τη φωνή του και απευθύνθηκε σ’ αυτούς: «Άντρες Ιουδαίοι και όλοι όσοι κατοικείτε στην Ιερουσαλήμ, ας είναι γνωστό αυτό σ’ εσάς και βάλτε στ’ αυτιά σας τα λόγια μου.

15 Γιατί αυτοί δε μεθάνε όπως εσείς νομίζετε, επειδή είναι εννιά η ώρα το πρωί,

16 αλλά αυτό είναι εκείνο που έχει ειπωθεί μέσω του προφήτη Ιωήλ:

17 Και θα γίνει κατά τις έσχατες ημέρες, λέει ο Θεός, θα εκχύσω από το Πνεύμα μου πάνω σε κάθε σάρκα, και θα προφητέψουν οι γιοι σας και οι θυγατέρες σας και οι νεαροί σας θα δουν οράματα και οι πρεσβύτεροί σας στην ηλικία θα δουν όνειρα. Ησ. 44:3; Ιεζ. 11:19; Ιεζ. 36:27; Ιωήλ 2:28; Ζαχ. 12:10; Λουκ. 2:36; Ιωάν. 7:38; Πράξ. 10:45; Πράξ. 21:9;

18 Και βέβαια πάνω στους δούλους μου και στις δούλες μου κατά τις ημέρες εκείνες θα εκχύσω από το Πνεύμα μου, και θα προφητέψουν.

19 Και θα δώσω τέρατα στον ουρανό πάνω, και σημεία στη γη κάτω, αίμα και φωτιά και στήλη καπνού.

20 Ο ήλιος θα μεταβληθεί σε σκοτάδι και η σελήνη σε αίμα, πριν έρθει η ημέρα του ΚΥΡΙΟΥ η μεγάλη και επιφανής.

21 Και θα συμβεί καθένας που επικαλεστεί το όνομα του ΚΥΡΙΟΥ να σωθεί. Ιωήλ 2:32; Ρωμ. 10:13;

22 Άντρες Ισραηλίτες, ακούστε τα λόγια αυτά: Τον Ιησού το Ναζωραίο, άντρα που είχε αποδειχτεί σταλμένος από το Θεό σ’ εσάς με δυνάμεις και με τέρατα και με σημεία, που έκανε μέσω αυτού ο Θεός στο μέσο σας καθώς οι ίδιοι ξέρετε,

23 τούτον, ο οποίος σύμφωνα με την ορισμένη βουλή και πρόγνωση του Θεού σάς παραδόθηκε, και με χέρια άνομα καρφώσατε και σκοτώσατε,Πράξ. 4:28; Πράξ. 5:30;

24 αυτόν ο Θεός ανάστησε, αφού του έλυσε τις ωδίνες του θανάτου, καθότι δεν ήταν δυνατό αυτός να κρατείται από αυτόν. Πράξ. 10:40;

25 Γιατί ο Δαβίδ λέει γι’ αυτόν: Έβλεπα τον Κύριο μπροστά μου διαπαντός, επειδή είναι από τα δεξιά μου, για να μη σαλευτώ. Ψαλ. 16:8;

26 Γι’ αυτό ευφράνθηκε η καρδιά μου και αγαλλίασε η γλώσσα μου, μάλιστα ακόμα και η σάρκα μου θα κατασκηνώσει στον τάφο με ελπίδα,

27 γιατί δε θα εγκαταλείψεις την ψυχή μου στον άδη ούτε θα παραδώσεις τον όσιό σου να δει φθορά.

28 Μου γνώρισες οδούς ζωής, θα με γεμίσεις ευφροσύνη με το πρόσωπό σου.

29 Άντρες αδελφοί, επιτρέπεται να πω με παρρησία προς εσάς για τον πατριάρχη Δαβίδ ότι και πέθανε και τάφηκε, και το μνήμα του είναι μεταξύ μας μέχρι την ημέρα αυτή. 1Βασ. 2:10; Πράξ. 13:36;

30 Επειδή ήταν λοιπόν προφήτης και ήξερε ότι με όρκο ορκίστηκε σ’ αυτόν ο Θεός πως ο Χριστόςθα καθίσει πάνω στο θρόνο του, προερχόμενος από τον καρπό της οσφύος του, 2Σαμ. 7:12; Ψαλ. 132:11; Λουκ. 1:32; Πράξ. 13:23; Ρωμ. 1:3; 2Τιμ. 2:8;

31 προείδε και μίλησε για την ανάσταση του Χριστού ότι ούτε εγκαταλείφτηκε στον άδη ούτε η σάρκα του είδε φθορά. Ψαλ. 16:10; Πράξ. 13:35;

32 Αυτόν τον Ιησού ανάστησε ο Θεός, του οποίου όλοι εμείς είμαστε μάρτυρες.Ιωάν. 15:27; Πράξ. 1:8;

33 Αφού λοιπόν με το δεξί χέρι του Θεού υψώθηκε και έλαβε από τον Πατέρα την υπόσχεση του Πνεύματος του Αγίου, εξέχυσε αυτό που εσείς και βλέπετε και ακούτε. Πράξ. 1:4; Πράξ. 5:31; Πράξ. 10:45; Φιλ. 2:9;

34 Γιατί ο Δαβίδ δεν ανέβηκε στους ουρανούς, λέει όμως αυτός: Είπε ο ΚΥΡΙΟΣ στον Κύριό μου, Κάθου από τα δεξιά μου, Ψαλ. 110:1; 1Κορ. 15:25; Εφεσ. 1:20; Εβρ. 1:13;

35 ωσότου θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδιών σου.

36 Ασφαλώς, λοιπόν, ας γνωρίζει όλος ο οίκος Ισραήλ ότι και ΚΥΡΙΟ και Χριστό ο Θεός έκανε αυτόν, τούτον τον Ιησού που εσείς σταυρώσατε».

37 Όταν άκουσαν, λοιπόν, ένιωσαν κατάνυξη στην καρδιά και είπαν προς τον Πέτρο και προς τους υπόλοιπους αποστόλους: «Τι να κάνουμε, άντρες αδελφοί;» Ζαχ. 12:10; Λουκ. 3:10; Πράξ. 9:6; Πράξ. 16:30;

38 Ο Πέτρος τότε λέει προς αυτούς: «Μετανοήστε, και ας βαφτιστεί καθένας από εσάς στο όνομα του Ιησού Χριστού σε άφεση των αμαρτιών σας, και θα λάβετε τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος.

39 Γιατί για σας είναι η υπόσχεση και για τα τέκνα σας και για όλους όσοι είναι μακριά, όσους προσκαλέσει ο Κύριος ο Θεός μας». Ιωήλ 2:28; Εφεσ. 2:13;

40 Και με άλλα, περισσότερα λόγια μαρτυρούσε επίσημα και τους παρακαλούσε λέγοντας: «Σωθείτε από τη γενιά αυτήν τη διεστραμμένη».

41 Αυτοί λοιπόν που αποδέχτηκαν το λόγο του βαφτίστηκαν και προστέθηκαν την ημέρα εκείνη περίπου τρεις χιλιάδες ψυχές.

42 Και επέμεναν καρτερικά συνεχώς στη διδαχή των αποστόλων και στην κοινωνία και στο κόψιμο με τα χέρια του άρτου και στις προσευχές.

43 Υπήρχε λοιπόν φόβος σε κάθε ψυχή, και γίνονταν πολλά τέρατα και σημεία μέσω των αποστόλων. Μάρκ. 16:17; Πράξ. 5:12;

44 Και όλοι όσοι πίστευαν ήταν στο ίδιο μέρος και τα είχαν όλα κοινά, Δευτ. 15:4; Πράξ. 4:32;

45 και τα κτήματα και τις περιουσίες τους πουλούσαν και τα διαμοίραζαν σε όλους ανάλογα με την ανάγκη που είχε καθένας. Ησ. 58:7; Πράξ. 4:35;

46 Και κάθε ημέρα επέμεναν καρτερικά να πηγαίνουν ομόψυχα στο ναό, και έκοβαν κατ’ οίκο άρτο και λάβαιναν μέρος στην τροφή με αγαλλίαση και με απλότητα καρδιάς, Πράξ. 1:14; Πράξ. 20:7;

47 αινώντας το Θεό και έχοντας χάρη μπροστά σε όλο το λαό. Και ο Κύριος πρόσθετε στο ίδιο μέρος αυτούς που σώζονταν κάθε ημέρα. Πράξ. 5:14; Πράξ. 11:21;

Μέσα από πολλές προφητείες της παλαιάς διαθήκης ο απόστολος Πέτρος απευθύνεται στο μεγάλο πλήθος που συγκεντρώθηκε την ημέρα της Πεντηκοστής έξω από το σπίτι όπου ήταν οι μαθητές. Είναι πραγματικά θαυμαστός ο τρόπος που περιγράφονται τα γεγονότα της μεγάλης αυτής μέρας αιώνες πριν ακόμα συμβούν από διαφορετικούς συγγραφείς διαφορετικών γενεών (Ησαΐας, Ιεζεκιήλ, Ιεζεκίας, Ιωήλ, Ζαχαρίας, Δαβίδ ). Η απήχηση στα λόγια και το κάλεσμα του αποστόλου Πέτρου συνοδευόμενη από το μεγάλο θαύμα της Πεντηκοστής οδήγησαν στην πίστη εκείνη την ημέρα τρείς χιλιάδες ψυχές. Τα ίδια λόγια από τον λόγο του Θεού αντιχούν και σήμερα στο πλήθος των ανθρώπων που με ειλικρινή αναζήτηση της αλήθειας έχουν αυτιά για να ακούσουν : « 21 Και θα συμβεί καθένας που επικαλεστεί το όνομα του ΚΥΡΙΟΥ να σωθεί. Ιωήλ 2:32; Ρωμ. 10:13; » . Μια σπουδαία υπόσχεση η οποία φέρνει όλους τους ανθρώπους μπροστά σε ένα δίλημμα ζωής ή θανάτου. Από την μια η οδηγεί στην σωτηρία γι΄αυτούς που επικαλούνται την αγάπη και το έλεος του Θεού και από την άλλη η περιφρόνηση και η απιστία οδηγεί στον πνευματικό θάνατο μακριά από τον Θεό. Η επιλογή είναι διαχρονική και στέκει για τον κάθε άνθρωπο σήμερα εν ζωή.