Σημερινό ανάγνωσμα από την Καινή διαθήκη - Προς Γαλάτας επιστολή κεφάλαιο 4
Ελευθερία | Πραγματική ελευθερία
Ένα βασιλόπουλο σε νηπιακή ηλικία δεν είναι σε θέση που να απολαμβάνει και να εξασκεί τα δικαιώματα του θρόνου. Καθώς μεγαλώνει μέ τους καλύτερους δασκάλους και παιδαγωγούς πρέπει να συμμορφώνεται με τις οδηγίες και τις εντολές τους και η βασιλεία ακόμα δεν του ανήκει γιατί δεν έχει στεφθεί βασιλιάς. Όταν όμως μεγαλώσει έρχεται η ώρα της στέψης- τότε το βασίλειο είναι δικό του, τότε είναι ελεύθερος να διηκήσει τότε αποκτά πραγματική εξουσία. Παρόμοια εικόνα είναι αυτή του ανθρώπου ως προς την σχέση του με τον νόμο και την βασιλεία του Θεού. Ο Θεός χάρισε στους ανθρώπους ουράνια βασιλεία, απίστευτη επουράνια κληρονομιά. Η αμαρτία του ανθρώπου όμως ανάγκασε τον Θεό να τον βάλει κάτω από τον παιδαγωγό νόμο. Ο νόμος του Θεού δείχνει στον άνθρωπο την αγιότητα του Θεού ( ποιός πραγματικά είναι ο Θεός ) και τον οδηγεί να παραδοθεί στην χάρη και το έλεος της αγάπης του Θεού προς σωτηρία. Ο νόμος όμως δεν του χαρίζει την βασιλεία, δεν του χαρίζει το στέμμα. Αυτό του το χάρισε ο ίδιος ο Θεός. Όταν λοιπόν ήρθε ο καιρός που ο Θεός όρισε για ελευθερία του ανθρώπου από τον παιδαγωγό νόμο και για την στέψη του ως παιδί του ζωντανού Θεού ( νόμιμος κληρονόμος της βασιλείας ) έστειλε ο Θεός τον Ιησού Χριστό να ελευθερώσει τον άνθρωπο από τον νόμο (να πληρώσει το τίμημα του νόμου). Η ανάσταση του Ιησού Χριστού είναι ημέρα της στέψης - η ημέρα ελευθερίας από τον παιδαγωγό νόμο. Ο άνθρωπος πλέον μπορεί να απολαμβάνει την αγάπη του Θεού επίσημα πλέον ως παιδί και νόμιμος κληρονόμος του Θεού.
Αφού τόσο περιγραφικά ο απόστολος Παύλος περιγράφει την νέα θέση που χάρισε ο Θεός στον άνθρωπο ρωτάει τους παραλήπτες της προς γαλάτας επιστολή " πως είναι δυνατό κάποιος που τον έχουν στέψει βασιλιά ( παιδί του ζωντανού Θεού) να θέλει να γυρίσει πίσω στον καιρό που ήταν υπό εκπαίδευση κάτω από τον νόμο " - Αυτό πολύ επιεικώς θα το χαρακτήριζε κανείς ανώριμο!
Πραγματική Ελευθερία = Πραγματική πίστη
Ο απόστολος Παύλος λοιπόν δεν διστάζει να πει τα πράγματα με το όνομα τους, ακόμα και αν αυτό θα έκανε κάποιους να του εναντιωθούν(16). Τους θυμίζει ότι έκαναν ένα καλό ξεκίνημα στην πίστη αλλά τους αποδοκιμάζει για την λανθασμένη πεποίθηση τους στον νομικισμός και την θρησκοληψία. Πόσους ανθρώπους αλήθεια απωθεί από την πραγματική χριστιανική πίστη ο νομικισμός και η θρησκοληψία. Πολλοί είναι αυτοί στον κόσμο σήμερα που με αφορμή το λανθασμένο παράδειγμα πολλών χριστιανών έχουν συσχετίσει την πίστη στον Θεό με την θρησκοληψία και τον νομικισμό με αποτέλεσμα να απωθούνται από την γνήσια πίστη στον αληθινό Θεό.
Ελευθερία - Πεποίθηση στην αγάπη του Θεού
(21-28) Για να ενισχύσει περαιτέρω την θέση του ο απόστολος Παύλος επαναφέρει στο προσκήνιο το παράδειγμα του πατριάρχη Αβραάμ, αυτού που ανέκαθεν θεωρείτε πατέρας της πίστης. Ο Πατριάρχης Αβραάμ ήταν ένας άνθρωπος που έζησε πριν ακόμη θεσπιστεί ο Μωσαϊκός νόμος, ένας άνθρωπος γεμάτος αγάπη και πίστη προς τον Θεό. Σ' αυτόν τον άνθρωπο ο Θεός υποσχέθηκε ενώ η γυναίκα του ήταν στείρα και δεν μπορούσε να γεννήσει παιδιά. Ο Αβραάμ στάθηκε πιστός στην υπόσχεση για πολλά χρόνια περιμένοντας υπομονετικά. Όταν η Σάρρα πλέον είχε ξεπεράσει την ηλικία της τεκνογονίας ζήτησε από τον άντρα της Αβραάμ να συνευρεθεί με την δούλη της Άγαρ με σκοπό να της χαρίσει το παιδί που η ίδια δεν μπορούσε να κάνει. Ο Αβραάμ προσπάθησε τότε να " βοηθήσει " τον Θεό να εκπληρώσει την υπόσχεση του και παρασυρόμενος από την Σάρρα δέχτηκε να συνευρεθεί με την Άγαρ η οποία και γέννησε ένα αγόρι. Αλλά ο Θεός δεν χρειάζεται βοήθεια για να εκπληρώσει τις υποσχέσεις που δίνει. Η αμφιβολία του Αβραάμ σ' αυτή την περίπτωση έχει αλληγορική σημασία. Το παιδί της δούλης Άγαρ συμβολίζει τους ανθρώπους που επιλέγουν τον νομικισμό και την θρησκοληψία. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν με τις δυνάμεις τους να εκπληρώσουν την υπόσχεση του Θεού για σωτηρία αλλά ούτε και να αποκτήσουν μια θέση στην οικογένεια του Θεού. Αντιθέτως το παιδί της υπόσχεσης που ήρθε στην ζωή του Αβραάμ όταν αυτός και η γυναίκα του πλέον ήταν ανθρωπίνως αδύνατο να αποκτήσουν παιδιά συμβολίζει τους ανθρώπους που παραδίδονται στο έλεος και την χάρη του Θεού, σ' αυτούς που αναγνωρίζουν την απύθμενη αγάπη του και έχουν πεποίθηση σ' αυτήν για να τους σώσει. Αυτοί οι άνθρωποι λαμβάνουν ΔΩΡΕΑΝ και όχι για κάτι που οι ίδιοι τους κατάφεραν την σωτηρία και την υιοθεσία του Θεού.
