Σημερινή περικοπή: Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο 15:1-47, ( Σχόλια με μπλε γραμματοσειρά)

1 Και όταν πέρασε το Σάββατο, η Μαρία η Μαγδαληνή και η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου και η Σαλώμη αγόρασαν αρώματα, για να έρθουν και να τον αλείψουν. Ματθ. 28:1; Λουκ. 24:1; Ιωάν. 20:1;

2 Και πολύ πρωί, την πρώτη ημέρα μετά το Σάββατο έρχονται στο μνήμα, όταν ανάτειλε ο ήλιος.

3 Και έλεγαν μεταξύ τους: «Ποιος θα μας κυλήσει μακριά το λίθο από τη θύρα του μνήματος;»

4 Και όταν σήκωσαν το βλέμμα τους, βλέπουν ότι έχει κυληστεί μακριά ο λίθος· ήταν πράγματι πάρα πολύ μεγάλος.

Οι μυροφόρες ερραναν τον τάφο

"Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι."

(1-4) Οι μυροφόρες γυναίκες πάνε στον τάφο του Χριστού με σκοπό να αλείψουν το σώμα του με μύρα ακλουθώντας το ιουδαϊκό έθιμο για τους νεκρούς τους. Είχαν κάνει όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες από την προηγούμενη μέρα και ενωρίς το πρωί ξεκίνησαν για τον τόπο όπου ο Ιωσήφ από Αριμαθέας έχει βάλει το σώμα του Ιησού.

Παρόλο που οι μυροφόρες ήξεραν ότι δεν θα μπορούσαν να κυλήσουν την μεγάλη πέτρα στην είσοδο του τάφου προχωρούν με πίστη ότι ο Θεός θα προμηθεύσει. Όταν οι μυροφόρες φτάνουν στον τάφο η πέτρα που τόσο τους απασχολούσε είχε κυλήσει και η είσοδος στον τάφο είχε ανοιχτεί.  

Είναι αλήθεια πως όταν ο Θεός μας οδηγεί σε νέα πνευματικά μονοπάτια, και καινούργιες αποστολές το φόβος και η αβεβαιότητα κτυπούν την πόρτα της ψυχής μας. Το  κλειδί για την νίκη είναι να κάνουμε το μέρος μας με πίστη και να περιμένουμε τον Θεό να λύσει όλα τα προβλήματα που η κοινή λογική αραδιάζει μπροστά μας. Με την κατάλληλη προετοιμασία ( προσευχή, μελέτη του λόγου του Θεού, συχνή επαφή με την εκκλησία) μπορούμε και εμείς να προχωρήσουμε με πίστη γνωρίζοντας ότι ο Θεός θα προμηθεύσει αυτά που χρειαζόμαστε. Η πέτρα που τόσο μας απασχολεί τώρα θα κυλίσει και θα ανοίξει τον δρόμο για την αναστημένη ζωή που υπόσχεται ο Θεός.

 5 Και αφού εισήλθαν στο μνήμα, είδαν ένα νεαρό να κάθεται στα δεξιά ντυμένο με στολή λευκή και έμειναν έκθαμβες. Ματθ. 28:2; Ιωάν. 20:12;

6 Εκείνος τους λέει: «Μη μένετε έκθαμβες. Τον Ιησού ζητάτε, το Ναζαρηνό, το σταυρωμένο. Εγέρθηκε, δεν είναι εδώ. Να ο τόπος όπου τον έθεσαν. Ματθ. 28:5; Λουκ. 24:5;

7 Αλλά πηγαίνετε, πείτε στους μαθητές του και στον Πέτρο ότι πηγαίνει πριν από εσάς στη Γαλιλαία· εκεί θα τον δείτε καθώς σας είπε». Ματθ. 26:32; Ματθ. 28:10; Μάρκ. 14:28; Πράξ. 1:3; Πράξ. 13:31; 1Κορ. 15:5;

8 Και εκείνες εξήλθαν και έφυγαν από το μνήμα, γιατί τις κατείχε τρόμος και έκσταση. Και σε κανέναν δεν είπαν τίποτα· γιατί φοβούνταν. (16:8) [Όλα λοιπόν όσα τους είχαν παραγγελθεί ανάγγειλαν σύντομα σ’ εκείνους που βρίσκονταν γύρω από τον Πέτρο. Και ύστερα από αυτά και ο ίδιος ο Ιησούς από την ανατολή μέχρι τη δύση απέστειλε έξω μέσω αυτών το ιερό και άφθαρτο κήρυγμα της αιώνιας σωτηρίας. Αμήν.] Ματθ. 28:8; Λουκ. 24:9; Ιωάν. 20:18;

Γιατί έπρεπε να κυλίσει η πέτρα του τάφου;

(5-8) Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί έπρεπε να κυλίσει η πέτρα του τάφου; Ήταν αυτό άραγε προϋπόθεση για να αναστηθεί ο Χριστός; Μα και βέβαια ΟΧΙ! Αν θυμάστε καλά  ενώ ήταν κλειστές οι πόρτες του σπιτιού όπου ήταν μαζεμένοι οι μαθητές ο ανεστημένος Χριστός περνά μέσα στο σπίτι .Το αναστημένο λοιπόν σώμα του Χριστού μπορούσε να περνά μέσα από τις πέτρες αλλά ο Θεός όρισε να κυλιστεί η Πέτρα για να γίνουν οι άνθρωποι μάρτυρες της ανάστασης του!

9 [Αφού λοιπόν αναστήθηκε πρωί την πρώτη ημέραμετά το Σάββατο, φάνηκε πρώτα στη Μαρία τη Μαγδαληνή από την οποία είχε βγάλει εφτά δαιμόνια.Λουκ. 8:2; Ιωάν. 20:14; Ιωάν. 20:16;10 Εκείνη πορεύτηκε και το ανάγγειλε σ’ αυτούς που ήταν μαζί του, οι οποίοι πενθούσαν και έκλαιγαν.11 Κι εκείνοι, όταν άκουσαν ότι ζει και ότι αυτή τον είδε, απίστησαν.12 Και μετά από αυτά, φανερώθηκε με άλλη μορφή σε δύο από αυτούς καθώς περπατούσαν, ενώ πορεύονταν σε ένα αγρόκτημα. Λουκ. 24:13;13 Κι εκείνοι έφυγαν και το ανάγγειλαν στους υπόλοιπους· ούτε σ’ εκείνους πίστεψαν.14 Και ύστερα, ενώ αυτοί ξάπλωναν, για να φάνε, φανερώθηκε στους έντεκα και κατηγόρησε την απιστία τους και τη σκληροκαρδία τους, γιατί δεν πίστεψαν σ’ εκείνους που τον είδαν εγερμένο. Λουκ. 24:36; Ιωάν. 20:19; 1Κορ. 15:5;15 Και τους είπε: «Πορευτείτε σε όλο τον κόσμο και κηρύξετε το ευαγγέλιο σε όλη την κτίση. Ματθ. 28:19; Ιωάν. 15:16;16 Όποιος πιστέψει και βαφτιστεί θα σωθεί, όποιος όμως απιστήσει θα κατακριθεί. Ιωάν. 3:18; Ιωάν. 12:48;17 Και αυτά τα θαυματουργικά σημεία θα συνοδεύουν εκείνους που θα πιστέψουν: θα βγάζουν δαιμόνια στο όνομά μου, θα μιλούν καινούργιες γλώσσες Λουκ. 10:17; Πράξ. 2:4; Πράξ. 5:16; Πράξ. 8:7; Πράξ. 10:46; Πράξ. 16:18; Πράξ. 19:6; Πράξ. 19:12;18 και [στα χέρια τους]θα σηκώνουν φίδια, και αν πιουν κάτι θανάσιμο, δε θα τους βλάψει· θα θέτουν τα χέρια πάνω σε αρρώστους και θα γίνονται καλά». Λουκ. 10:19; Πράξ. 28:5; Πράξ. 28:819 Αφενός λοιπόν, μετά την ομιλία του σ’ αυτούς, ο Κύριος Ιησούς αναλήφτηκε στον ουρανό και κάθισε από τα δεξιά του Θεού. Λουκ. 24:50-51; Πράξ. 1:9;20 Αφετέρου εκείνοι εξήλθαν και κήρυξαν παντού, ενώ ο Κύριος συνεργούσε και επιβεβαίωνε το λόγο μέσω των θαυματουργικών σημείων που επακολουθούσαν.] Πράξ. 1:2; Πράξ. 14:3; 1Τιμ. 3:16; Εβρ. 2:4;

Οι Μυροφόρες αλλά και οι φρουροί του τάφου γίνονται μάρτυρες στην ανάσταση του Χριστού

Ο ίδιος άγγελος που κύλισε την πέτρα και έδωσε τα χαρμόσυνα νέα της ανάστασης στις μυροφόρες έκανε τους στρατιώτες φρουρούς του τάφου να το βάλουν στα πόδια έντρομοι. Ενώ η καρδιά κάποιων ανθρώπων δέχεται την αλήθεια του Θεού και βρίσκει αιώνια χαρά και γαλήνη κάποιοι άλλοι αποφεύγουν έντρομοι την αλήθεια και καταφεύγουν στο ψέμα και την ματαιότητα. Βλέποιυμε πως οι φρουροί του τάφου ενώ και αυτοί έγιναν μάρτυρες της ανάστασης όπως οι μυροφόρες διάλεξαν στην συνέχεια με δωροδοκία να γίνουν ψευδομάρτυρες.

Οι μαθητές του Χριστού γίνονται μάρτυρες στην ανάσταση του Χριστού

(9-14) Όταν βυθιζόμαστε στην πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε αυτό μας κάνει δύσπιστους και αδύνατους. Όσο σκεφτόμαστε μιλάμε για την πέτρα που μας φαίνεται αμετακίνητη  την κάνουμε να φαίνεται ακόμα πιο μεγάλη και ασήκωτη. Οι μαθητές έπεσαν σ’ αυτή την παγίδα αφού βυθίστηκαν στο πένθος για τον άδικο θάνατο του Χριστού αφήνοντας την λογική τους να τους οδηγήσει στον φόβο που τους έκλεισε τα μάτια στην μαρτυρία της ανάστασης από την Μαγδαληνή και τους δύο μαθητές που πήγαιναν προς Εμαούς.

Ξέχασαν λοιπόν τα λόγια του Χριστού για την ελπίδα της ανάστασης του και την διαβεβαίωση ότι ποτέ δεν θα τους αφήσει ούτε και θα τους εγκαταλείψει. Πόσο διαφορετική θα ήταν αλήθεια η αντίδραση τους αν αντί να σκέφτονται και να μιλούν για την πελώρια πέτρα του προβλήματος διακήρυτταν την παντοδυναμία του Θεού και την ελπίδα της ανάστασης κάτι που ο Χριστός τόσες φορές τους είχε επαναλάβει. Αντί να μιλάμε λοιπόν για την πέτρα καλά κάνουμε να μιλάμε στην Πέτρα για το μεγαλείο και την δύναμη του Θεού μας. Μιλώντας για την πέτρα δίνουμε δόξα και δύναμη στο πρόβλημα ενώ μιλώντας στην πέτρα για τον Θεό δίνουμε δόξα και τιμή στον Θεό και εμείς παίρνουμε δύναμη να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση που έχουμε μπροστά μας.